साखळी: श्री लईराई देवीच्‍या नावाचा जयघोष करून दरवर्षी जत्रोत्सवात सहभागी झाल्यानंतर सोवळे व्रत व अग्निदिव्य मार्गक्रमण केल्याचे मोठे समाधान लाभते. श्रद्धा भावनेने देवीची केलेली सेवा तसेच जत्रोत्सवातील अनेक स्मृती स्मरणात ठेवून आम्ही घरी परततो. परंतु यावर्षी आलेला कटू अनुभव आम्ही कधीच विसरू शकणार नाही.

आज दोन दिवस झाले तरी डोळ्यांसमोरून ते चित्र जात नाही. कानात अजूनही धोंड भक्तगणांचा आरडाओरडा गुंजत आहे, असे अनुभव म्हावळंगतड-साखळी येथील श्री टोणयेश्‍‍वर मंदिराच्या मंडपात सोवळे व्रत पाळणाऱ्या धोंडगणांनी या प्रतिनिधीशी बोलताना सांगितला.

शक्तीन सुरेश नाईक, तुषार नाईक, प्रियेश नाईक, शुभम आमशेकर, शुभम घाडी, मापारी, प्रणव सालेलकर व इतर या धोंडगणांनी हा थरारक अनुभव सांगितला. दरवर्षी या जत्रोत्सवात सहभागी झाल्यानंतर आम्ही गटानेच अग्निदिव्य करण्‍यासाठी जातो.

काल प्रसंग घडलेल्या उतरणीच्या ठिकाणी दरवर्षी गोंधळ होतोच. यावर्षी मात्र कल्‍पना न करण्‍याएवढा तो महागात पडला. या चेंगराचेंगरीत जीव गमावलेल्या तसेच जखमी गंभीर व झालेल्यांना, त्यांच्या कुटुंबीयांना वेदनादायक स्थितीला सामोरे जावे लागलेच, परंतु ही घटना प्रत्यक्षात पाहिलेल्या आमच्यासारख्या धोंडगणांची स्थितीही तशीच नाही, असे त्‍यांनी सांगितले.

प्रथमच जत्रोत्सवात अशा प्रकारचा दुर्दैवी प्रसंग आमच्या डोळ्यासमोर घडला. मोठ्या प्रमाणात झालेली चेंगराचेंगरी, उडालेला गोंधळ, सर्वांची झालेली धावपळ, महिला-पुरुष धोंडगणांचा आरडाओरडा, त्यानंतर बेशुद्ध अवस्थेत पडलेले धोंडगण यामुळे मनात एकच भीती भरली. ही भीती या लोकांना मदतीसाठी हातसुद्धा घालू देत नव्हती. तरीही आम्ही आमच्या परीने मनाला समजावत धाडस केलेच आणि काही प्रमाणात मदतीचा हातही दिला.

आमच्यातील काही धोंडगणांनी तर हे दृश्य पाहण्यापेक्षा बाजूला उभे राहणे पसंत केले. कारण स्थितीच अशी भयानक होती की चांगल्या स्थिर असलेल्‍या व्यक्तीलाही बेशुद्ध अवस्थेत पडलेल्या धोंडगणांना पाहून भोवळ यायची, असे या सांगताना या धोंडगणांच्‍या अंगावर शहारे आले.