साखळी: ‘हरी रे माझ्या पांडुरंगा’ चा गजर करीत व एकमेकांवर चिखल उडवत विठ्ठलापूर सखळीतील वाळवंटी किनारी प्रथेप्रमाणे होणारा चिखलकाला मोठ्या उत्साहात रंगला. आबालवृद्ध विठ्ठलभक्त या चिखलकाल्यात सहभाग घेत चिखलात रंगून गेले होते. यावेळी विविध पारंपरिक क्रीडाप्रकारही सादर करण्यात आले.

वाळवंटी नदीच्या किनारी भक्त पुंडलिक मंदिरासमोर परंपरेप्रमाणे चिखलकाला साजरा होतो. वर्षातून दोनदा होणाऱ्या या गोपाळकाला अर्थात चिखलकाल्यात लहानांसह ज्येष्ठांचाही सहभाग असतो. आषाढी व कार्तिकी एकादशीनंतर त्रयोदशीला म्हणजेच तिसऱ्या दिवशी हा चिखलकाला होतो.

सकाळी विठ्ठल रखुमाईची पालखी मंदिरातून वाळवंटी काठी आल्यानंतर दुपारी बालगोपाल पुंडलिक मंदिराजवळ जमतात. मंदिरात पोह्यांचे लाडू बनविले जातात. मंदिरासमोर डबके तयार करून चिखल बनवला जातो.

नंतर वाळवंटी काठच्या देव साखळेश्वरजवळ पारंपारिक ढोलकी वाद्यासह आरत्या म्हटल्या जातात. हे क्रीडा प्रकार सुरू असतानाच मध्येच युवकांचे गट कोणा कोणाला चिखलाच्या डबक्यात घेऊन जात असतात. डबक्यात टाकून चिखलाने त्याचे अंग रंगविणे हे प्रकार सुरूच असतात.

चिखलकाल्यात रंगतात पारंपरिक खेळ

आरत्या संपल्यावर चिखलकाल्यात सहभागी विठ्ठल भक्तांमध्ये विविध पारंपरिक खेळ रंगतात. त्यात रिंगण घालणे, लांब उडी मारणे, कोलांटी मारणे, कापडाने मारणे असे खेळप्रकार झाल्यावर एका माणसावर देवीचा अवसर आणला जातो. अवसारी पुरूषाला लहान मुले आपण परीक्षेत उत्तीर्ण होणार ना ? असे प्रश्न विचारतात. तर काही मटकाप्रेमी मटक्याचा नंबर काय येणार ? असेही विचारतात. हा प्रकार अत्यंत मनोरंजनाचा असतो. यानंतर या भक्तांसाठी आणलेले खाण्याचे पदार्थ किंवा फळे उंच हवेत फेकली जातात. आणि ती झेल टिपण्यासाठी विठ्ठलभक्तांची बरीच चढाओढ लागते.