बँकेतली सुखासीन नोकरी, बिझनेसमन नवरा आणि दहा-अकरा वर्षांचे मूल अशा ‘असावे आपुले घरकुल छान’ संकल्पनेप्रमाणे स्वच्छंदी जीवन जगताना अचानक उमटलेली छातीतील कळ एका जीवघेण्या संकटाला जन्म देऊन गेली. काही काळ भयाने घेरले होते.

पण डॉक्टर, पती आणि मुलाने दिलेली खंबीर साथ सकारात्मक ऊर्जेत बदलत गेली आणि कॅन्सरसारख्या भयंकर रोगाविरोधात चार हात करण्याचे हत्तीचे बळ मिळाले. ही सत्यघटना आहे कॅन्सरच्या गंभीर आजारातून पुन्हा सामान्य जीवन जगण्याची हिंमत दाखवणाऱ्या पूनमची.

कर्करोगमुक्त रुग्ण दिनानिमित्त मणिपाल हॉस्पिटलमधील ज्येष्ठ कॅन्सरतज्ज्ञ डॉ. शेखर साळकर यांच्या मार्गदर्शनाखाली उपचार घेऊन पूर्णतः बऱ्या झालेल्या नीलिमा आपला अनुभव सांगत होत्या.

त्या म्हणाल्या, वयाच्या ४२ व्या वर्षी सारे काही ठीकठाक असताना अचानक छातीत दुखू लागले. सुरुवातीला इतर काही तरी असेल म्हणून त्याकडे दुर्लक्ष केले. मात्र, कळ वाढतच गेल्याने डॉक्टरांकडे जायचे ठरवले.

त्यासाठी मी मुंबई गाठली. तिथे कॅन्सरचे निदान झाले आणि आभाळ कोसळल्याचा भास झाला. नऊ-दहा वर्षांचा मुलगा, नातेवाईकांचा गोतावळा यांमुळे अस्वस्थता वाढली. आई-वडिलांना मी एकटीच.

आईचे निधन झाल्याने कोसळलेला डोंगर सावरतानाच हे नवे संकट आल्याने मी पुरती कोलमडले. पण उपचाराशिवाय पर्याय नसल्याने हॉस्पिटलात भरती व्हावे लागले.

अनेक चाचण्यांनंतर कॅन्सरने तिसरा टप्पा गाठल्याचे लक्षात आल्याने अस्वस्थता अधिकच वाढली. अशा स्थितीत मला योग, प्राणायामने साथ दिली. आत्मबल वाढण्यास मदत झाली.