वसंत ऋतूच्या चैत्र आणि वैशाख महिन्यात पालवीबरोबर अनेक फळझाडे बहरून जातात. या फळांची चव वेगवेगळी असते. काही अगदी गोड, काही आंबट तुरट तर काही आंबट गोड मात्र आरोग्यशास्त्राच्या आहारशास्त्रानुसार या महिन्यात मिळणाऱ्या रानमेव्याला अनन्यसाधारण महत्त्व आहे. यातील करवंदाला आंबट गोड चव असते. सध्या आपल्याकडे या फळांचा बहर सुरू आहे.बाजारातही ती सहज उपलब्ध आहेत. त्यामुळे या करवंदाची चव चाखलीच पाहिजे. कारण या फळांना अनेक अर्थाने महत्त्व आहे.

करवंदाचे झुडूप मध्यम आकाराचे असून काटेरी असते. सुरुवातीला पांढरी फुले येतात आणि त्यातून फळधारणा होऊन हिरवी फळे लगडू लागतात. ही फळे हळूहळू लाल, जांभळी आणि शेवटी काळपट रंगाची होऊन पिकतात. ही पिकलेली करवंदे खाण्यासाठी सुमधुर आणि योग्य बनलेली असतात. करवंदांमध्ये कॅल्शियमचे प्रमाण मोठे असते जे या दिवसातील शारीरिक थकवा घालवण्यासाठी मदत होते. याशिवाय करवंदांमध्ये सायट्रीक ॲसिड आणि क जीवनसत्वही मोठ्या प्रमाणात असते जे अनेक आजारांसाठी, प्रामुख्याने त्वचारोगाच्या विकारावर नियंत्रणासाठी उपयुक्त आहे. करवंदाचे सेवन अनेक प्रकारे केले जाते. करवंदांची चटणी, लोणचे, मुरंबा व सरबतही करता येते. हे आरोग्यासाठी गुणकारी आहे.