Goa EDM: गोव्यात डिसेंबरमध्येच ‘सनबर्न’पाठोपाठ आणखी किमान तीन ईडीएम (इलेक्ट्रॉनिक डान्स म्युझिक) होऊ घातले असून उत्तर गोव्याच्या किनारपट्टी भागात यावर्षी स्थानिकांची झोप अक्षरशः उडणार आहे.

उच्च न्यायालयाने कडक निर्देश देऊनही या महोत्सवांवर नियंत्रण ठेवण्याची सरकारची मानसिकता दिसत नाही; कारण समाजमाध्यमांवर या आयोजकांनी जोरात तिकीट विक्री चालवूनही सरकारने त्याची गंभीरपणे दखल घेतलेली नाही.

सूत्रांच्या मते, ‘सनबर्न’लाही यावर्षी फारशा मान्यता मिळालेल्या नाहीत; परंतु मान्यता नसतानाही त्यांनी हणजूण येथे पायाभूत सुविधा उभारण्यास सुरुवात केली असून इतर महोत्सवांबाबतही तीच परिस्थिती आहे.

सनबर्न महोत्सवाला प्रतिवर्षी ५० ते ८० हजार प्रेक्षक उपस्थित असतात व ६५ डेसिबल्सची ध्वनिमर्यादा असतानाही तेथे १२० डेसिबल्सपेक्षा अधिक क्षमतेची ध्वनियंत्रणा अस्तित्वात असते. इतरही ठिकाणी ध्वनिविषयक नियमांचे उल्लंघन नेहमीचेच झाले आहे. शिवाय अमली पदार्थांचे सेवन हा नित्याचाच आरोप आहे. त्यातून तेथे काही मृत्यूही घडलेले आहेत.

‘कर्कष संगीत वाजविल्याशिवाय महोत्सवात सहभागी होणाऱ्यांना ‘किक’ येत नाही’, असे तेथे सहभागी होणाऱ्यांचे म्हणणे असते.

या महोत्सवांना विदेशी ‘डिजे’ उपस्थित असतात, जे करोडो रुपये शुल्क घेतात; परंतु त्यांना त्यासाठी देशी परवाना नसतो. या महोत्सवांसाठी वापरली जाणारी ध्वनियंत्रणा व इतर पायाभूत सुविधा गोव्याबाहेरून आयात होते. त्यामुळे या महोत्सवांचा तसा गोव्याला फायदा कमीच आहे. किनारपट्टीवर व्यवसाय करणाऱ्या एका गोमंतकीय हॉटेलचालकाच्या मते, आम्ही सर्व कर भरून राज्याचे नियम पाळतो; परंतु बाहेरचे संगीत संयोजक येथे येऊन नियम आणि कायदे धाब्यावर बसवतात.

त्यांच्यावर न्यायालय सतत डाफरत असले, तरी सरकारला या वारंवार होणाऱ्या उल्लंघनाची फिकीर नसते. शिवाय मोठ्या प्रेक्षकवर्गामुळे हणजूण व उत्तर गोव्यातील किनारपट्टी भागात वाहतुकीची कोंडी होते. स्थानिकांना त्याचीही अडचण सोसावी लागते. दुर्दैवाने या महोत्सवांच्या आयोजनात खूप मोठा निधी गुंतवलेला असतो. त्यामुळे वेळप्रसंगी स्थानिक नेते आणि सरकारही बोटचेपी भूमिका घेते, असा आरोप आहे.