गोमंतकीय तियात्रांचे दोन हंगाम असतात. पहिला हंगाम पावसाळ्यानंतर, ऑक्टोबर ते फेब्रुवारी महिन्यापर्यंत चालतो तर दुसरा हंगाम लेंटनंतरच्या काळात (ईस्टरनंतर) एप्रिलमध्ये सुरू होतो. हा दूसरा छोटा हंगाम पावसाळा सुरू होईपर्यंत चालू राहतो.

तियात्रीस्ट (तियात्र सादर करणारे) या दोन्ही हंगामात आपले वेगवेगळे दोन तियात्र वर्षभरात सादर करत असतात. यंदा 20 एप्रिल रोजी साजरा होणाऱ्या ईस्टरच्या मुहूर्तावर काही तियात्र दिग्दर्शकांचे नवीन तियात्र प्रदर्शित होणार आहेत तर इतर काही दिग्दर्शकांचे नवीन तियात्र मे महिन्याच्या सुरुवातीपर्यंत हळूहळू प्रदर्शित होत राहतील.

सुप्रसिद्ध तियात्र लेखक-दिग्दर्शक प्रिन्स जेकब याचा ‘संसारान आसताना’, 100 पेक्षा अधिक तियात्र लिहून सादर करणारे दुसरे सुप्रसिद्ध लेखक-दिग्दर्शक रोजफर्न यांचा ‘दुदान साकर’, प्रसिद्ध कॉमेडियन आंबे यांचा ‘फातराच्या काळजाचो’, आयविस तावारीस यांचा ‘पिशें वो सांत’, पास्कोल द चिकालीम यांचा ‘आता आमचे किदे जातेले’, कॉमेडियन सेली यांचा ‘शिकोप नासलेलो’, कॉमेडियन जॉयल यांचा ‘मोजी सासूमाय’, पीटर रोशन यांचा ‘जवान’  हे तियात्र 20 एप्रिल रोजी ईस्टरच्या मुहूर्तावर प्रकाशित होत आहेत. 

याव्यतिरिक्त सुप्रसिद्ध विनोदवीर जॉन डिसिल्वा यांचा ‘मोगाळ’ (२१ एप्रिल), मार्टिन द पोंडा यांचा ‘आमची सोपना’ हे तियात्र एप्रिल महिन्याच्या पुढील दिवसात प्रदर्शित होत आहेत. 

तियात्रांमधील विनोदात विभत्सता शिरली आहे असा आरोप अलीकडच्या काळात होत असतो. परंतु प्रेक्षक अशा तियात्राना जातो ही देखील वस्तुस्थिती आहे. अर्थात माझ्यासारखे तियात्रिस्ट विभत्सतेपासून अंतर राखून आहेत हे देखील खरे आहे.‌ गेल्या हंगामामधील माझ्या तियात्राचे ७५ प्रयोग झाले ही बाबच तियात्रांचे प्रेक्षक काय पाहण्यासाठी उत्सुक असतात याचा दाखला आहे.

मी या क्षेत्रात गेली जवळजवळ ४० वर्षे काम करतो आहे. अनेक गैरसोयींचा सामना करत तियात्रिस्ट आपली कला गोव्यातील गावागावात सादर करत आले आहेत.‌ अलीकडच्या काळात तियात्रांचा दर्जा खालावला आहे या म्हणण्याला काही अर्थ नाही. अर्थात काही अपवादत्मक तियात्रांच्या बाबतीत ते खरे असेलही पण याचा परिणाम एकंदर तियात्र उद्योगावर झाला आहे असे मला वाटत नाही.   

- प्रिन्स जेकब, लेखक,दिग्दर्शक