Goa Politics: हताश भाजप, विस्कळीत विरोधक... गोव्याच्या सत्ताकारणात 'गेम' कोण कोणाचा करतोय?

ऑस्कर रिबेलो

‘हताश भाजप, विस्कळीत विरोधक अन् उद्ध्वस्त गोवा’ किती रोमँटिक आहे ना हे सगळं? भाजप आज अत्यंत हताश दिसत असला आणि त्यांचे स्वतःचे घर विस्कळीत असले, तरी त्यांच्या सत्तेला आव्हान देईल, अशी कोणतीही एकजूट असलेली विरोधकांची आघाडी मैदानात दिसत नाही. इथे विरोधकांच्या गोटात कोण कोणाचा गेम करतंय, हेच समजत नाही.

अनेक लोक मला अगदी मनापासून, आवेगाने आणि हताश होऊन विचारतात, ‘डॉक्टर, हीच आपली शेवटची संधी आहे ना? यानंतर तर आपण पार संपून जाऊ, नाही का?’ प्रामाणिकपणे सांगायचं तर, २००० च्या दशकाच्या सुरुवातीला जेव्हापासून गोव्याला प्रत्येकाने आपला ‘सस्ता माल’ समजायला सुरुवात केली, तेव्हाच आपण संपलो होतो. फरक एवढाच आहे की, आता जखमा अधिक खोल आणि वेदनादायी होत चालल्या आहेत. म्हणूनच आजकाल ओरड जास्त ऐकू येतेय. त्यामुळे २०२७ च्या निवडणुकीत गोव्याला वाचवायचे आहे, अशा परिकथा जर तुम्हाला कोणी विकत असतील, तर हे गाणे आपण आधीही अनेकदा ऐकले आहे.

हे काय टॉप १०० गाण्यांच्या यादीतलं नाहीये, तर एकाच जागी अडकलेली आणि सतत वाजणारी तीच ती जुनी ‘ब्रोकन लूप’ आहे. त्यामुळे २०२७ च्या निवडणुकीतही तुम्ही सगळे कपाळावर आठ्या आणून, चेहऱ्यावर गंभीर भाव ठेवून मतदानाला जाल. डोळ्यांत तोच ओळखीचा चमकणारा भाव असेल; जणू तुम्ही नेपोलियन बोनापार्टच्या सैन्यातले शूर शिपाई आहात! आणि तिथे जाऊन तुम्ही अशाच ‘तारणकर्त्याला’ मत द्याल, ज्याच्याकडून तुम्हाला भविष्यात काही फायदा करून घेता येईल; जो शक्यतो तुमच्याच धर्म आणि जातीचा असेल; जो तुमच्यासारख्याच संकुचित डबक्यात पोहणारा असेल आणि जो ऐनवेळी हवी तशी वक्तव्ये करणारा असेल. दुसरीकडे, देशाच्या कानाकोपऱ्यातून आलेले लांडगे माझ्या या भूमीला (खनिजांच्या रूपाने) एकेक मोठा घास घेत गिळंकृत करत राहतील.

आणि मग त्या बिचाऱ्या पर्यावरण कार्यकर्त्यांना पुन्हा एकदा कामाला लावले जाईल. त्यांनी केलेल्या ऐतिहासिक आणि शौर्यपूर्ण कामगिरीनंतरही, पुढच्या ५ वर्षांच्या हंगामातही त्यांना मूर्खासारखं वागवलं जाईल. त्यानंतर २०३२ च्या पुढच्या ५ वर्षांच्या वेडेपणाच्या चक्रात, पुन्हा एकदा ‘गोवा वाचवा’च्या गर्जना संपूर्ण राज्यात दुमदुमतील. किती रोमँटिक आहे ना हे सगळं? भाजप आज अत्यंत हताश दिसत असला, तरी त्यांच्या सत्तेला आव्हान देईल, अशी एकजूट असलेली विरोधकांची आघाडी मैदानात दिसत नाही.

मी खात्रीने नाव घेऊ शकेन, असे मोजकेच लोक म्हणजे वाल्मिकी, जॅक, वीरेश आणि स्वप्नेश (जर तो लढला तर). पण या मोठ्या राजकीय बुद्धिबळाच्या खेळात त्यांच्या असण्याला काही किंमत उरली आहे का? आशा आहे की, किमान काही प्रामाणिक तरुण-तरुणी विधानसभेत पोहोचतील. आपल्यासाठी हीच सगळ्यात उत्तम स्थिती असेल. काही लोक तरी असतील जे खऱ्या अर्थाने प्रश्न हाती घेतील आणि त्यांच्याशी प्रामाणिक राहतील; विरोधकांमधील इतर ‘सुपरस्टार्स’सारखे पाठीत खंजीर खुपसण्याचे पडद्यामागचे उद्योग करणार नाहीत.

माझ्या या दाव्याचे समर्थन करण्यासाठी मी तुम्हाला ही काही उदाहरणे देतो. भाजपची हताशता: त्यांनी पुन्हा एकदा त्यांचा तोच जुना फसवणूक करणारा ‘धर्मांतर विरोधी कायदा’ आणला आहे, ज्याचा उद्देश अल्पसंख्याकांना लक्ष्य करणे हा आहे. ‘वास्तविक, भाजप समर्थकांनीच या विधेयकाला नाकारले पाहिजे. त्यांनी सावंत सरकारला सांगावे की, आधी गोव्यातील बेकायदेशीर जमीन रूपांतरणावर बंदी घालण्यावर लक्ष द्यावे. विस्कळीत विरोधक: गेल्या पाच वर्षांतील अत्यंत लाजिरवाणा कारभार असूनही, प्रत्येकाला ठाऊक आहे की, भाजप ‘बळा’च्या जोरावर २०२७ मध्ये पुन्हा सत्ता काबीज करेल.

त्यामुळे ‘गोवा आणि गोमंतकीयत्व’ वाचवण्याचा आव आणणाऱ्या नेत्यांच्या ‘हाय-व्होल्टेज’ मोहिमा केवळ स्वतःच्या काही जागा वाचवण्यासाठी आणि नंतर भाजपशी समझोता (डील) करण्यासाठी आहेत. आणि गिरीश चोडणकर फक्त रिकामे डबे वाजवत बसतील! उद्ध्वस्त गोवा: त्याच जुन्या, कुचकामी आणि निरुपयोगी अस्मितेच्या राजकारणाला चिकटून राहू आणि आपल्याला वाटेल की आपण वाचलो आहोत.मित्रांनो, २०२७ च्या पलीकडच्या जगात भेटू. मी या नौटंकीला कंटाळलो आहे!