गच्ची म्हणजे फारफार पाय मोकळे करण्याचा पैस. पण फोंड्याच्या बालरोगतज्ज्ञ  डॉ.पूर्णिमा उसगावकर यांची गच्ची पाहाल तर तुमची गच्चीची व्याख्याच बदलेल. एखादे पिकांनी डोलणारे शेतही फिके पडेल , असा बहर इथं अनुभवाला येतो. इतकंच नाही तर तुम्ही उद्यानासारख्या शारीरिक कसरती करण्याची मौज इथं अनुभवू शकता. गेल्या चाळीस वर्षांपासून फुलवलेले हे अद्भुत उद्यान फुलझाडे, वेली, वनस्पती यांच्या असंख्य नामशेष प्रजातींनी बहरलेले आहे. आणि डॉ.पूर्णिमा उसगावकर यांच्यासाठी हे उद्यान आता मानसिक आरोग्याचा मंत्र ठरत आहे. (Dr. Purnima Usgavkar from Ponda created the terrace garden)

शहरांच्या भाऊगर्दीत इमारतीना जागा मिळत नाही तिथं आपल्यामध्ये रुतलेल्या आवडीनिवडीना कुठे मिळणार ? मात्र फोंड्याच्या डॉ. पौर्णिमा उसगावकर यांनी यात मार्ग काढत झाडाझुडपांची आवड आपल्या गच्चीवर जोपासली आहे. त्याने चक्क आपल्या गच्चीलाच उद्यानाचा स्वरूप दिले आहे. सध्या त्यांच्याकडे चारशेहून अधिक झाडे  आहेत. या झाडांचे दुसरे वैशिष्ट्य म्हणजे यात वेगवेगळ्या प्रकारची फुले, नानाविध फळ आणि भाजीपाल्यांचा समावेश आहे. त्यामुळे ही गच्ची कमी आणि उद्यान जास्त वाटते. कारण या उद्यानात व्यायाम करण्यासाठीची सोय आहे. आणि निवांत बसून छोटी पार्टीही करता येते. 

एरवी हॉस्पिटल म्हंटले की विविध अर्थाने आपल्या अंगावर काटा येतो. रुग्णालय मधला औषधांचा दर्प, रुग्णांच्या चेहऱ्यावरील मानसिक तणाव, नातेवाईकांच्या काळजीचे भाव. मात्र आपल्या अवतीभवती खरोखरच्या निसर्गाचा साथ लाभली तर यात अनेक गोष्टीवर मात करता येते. हे उसगावकर बाल रुग्णालयांना सिद्ध केले आहे. कारण या बाल रुग्णालयाची गच्ची तर उद्यान आहेच. शिवाय रुग्णालयांमधील अनेक गॅलरी वेगवेगळ्या वेली, पानाफुलांनी भरलेले आहेत.

डॉ. उसगावकर मॅडम चाळीस वर्ष फोंड्यात लहान मुलांच्या आरोग्याची काळजी घेत आहेत. मुलांना बरे करण्याचे काम करतात. हे करताना आई-वडिलांकडून मिळालेली निसर्गाची आवड ही त्या अत्यंत तन्मयतेने जपतात. त्यांच्याकडे वेगवेगळ्या प्रकारची वनस्पतींचे दालनच आहे.

त्यात काही दुर्मिळ तर काही प्रदेशनिष्ठ आहेत. सुगंधी मोगऱ्याच्या मोगरा , लांबदांडी,कुंदा, जाई, जुई,बटदांडी,सिंगल , डबल अशा आठ जाती त्याच्या या गच्चीवर आहेत. फुलांमध्ये म्हटला तर जास्वंदीच्या 20 हून अधिक प्रजाती त्यांच्याकडे आहेत. त्याशिवाय तगर देव चाफा गुलाब अडेनियम अशी कितीतरी फुले त्यांच्याकडे आहेत.

केळीच्या वेलची,वसई,मंगलोरी, रसबाळी,सालदाटी अशा जाती अनेक वर्षे केळी त्यांना देतात.आंब्याच्या हापूस, मानकूर, पायरी, रत्ना या जाती पाहिला मिळतात. याशिवाय आवळा, पेरू, लिंबू, अंजीर, कोकम, काजू, बोर, जाम, जांभूळ, चेरी, डाळिंब अशी फळ त्यांच्याकडे आहेत.  नेहमीच्या स्वयंपाक घरात लागणाऱ्या आले, पुदिना, कढीपत्ता, हळद, आंबेहळद, ऑल स्पाइस गंजन - गवतीचहा ,मिरी हे तर कायम त्यांच्याकडे उपलब्ध असतेच. याबाबत बोलताना डॉ. पूर्णिमा उसगावकर म्हणाल्या "आई-वडिलांकडून मिळालेली निसर्गाची आवड सोपाताना मनाला एक वेगळ्याच प्रकारचा आनंद मिळतो. आता तर मला ही झाडे वेली माझ्याशी बोलतात, मला समजून घेतात असंच वाटतंय. त्यांच्याशी प्रत्यक्ष संवाद होत नसला तर त्यांचं फुलणे, बहरने, मनाला आनंद देऊन जाते. या कामात डॉक्टरांचीही मदत होते. मुली आणि नातवंड हे या गच्चीवर रमून जातात."