माद्रिदमधील युरोपियन सोसायटी ऑफ कार्डिओलॉजीच्या नवीन अभ्यासानुसार अविवाहित लोकांचा हृदयविकाराच्या झटक्याने मृत्यू होतो. संशोधनानुसार, अविवाहित रुग्णांना त्यांच्या आजारातुन बरे होण्यास कमी आत्मविश्वास असतो. हे फरक औषध नसलेल्या रूग्णांसाठी दीर्घकालीन जगण्याचा दर कमी करू शकतात.

सामाजिक समर्थनामुळे लोक अधिक काळ जगतात

जर्मनीतील युनिव्हर्सिटी हॉस्पिटल वुर्झबर्ग येथील कॉम्प्रिहेन्सिव्ह हार्ट फेल्युअर सेंटरमधील अभ्यास लेखक डॉ. फॅबियन केरवागेन यांनी सांगितले की, सामाजिक समर्थन लोकांना दीर्घकालीन परिस्थिती व्यवस्थापित करण्यात मदत करते. पती-पत्नी औषधे घेण्यास, प्रोत्साहन देण्यास आणि निरोगी आचरण विकसित करण्यात मदत करू शकतात. ज्यामुळे दीर्घायुष्य मिळू शकते. या अभ्यासातील अविवाहित रूग्णांनी विवाहित रूग्णांपेक्षा कमी सामाजिक संवाद दर्शविला. तसेच त्यांच्यात हृदयविकाराचे व्यवस्थापन करण्याचा आत्मविश्वास कमी होतो. हे घटक अंशतः जगण्याच्या संबंधाचे स्पष्टीकरण देऊ शकतात का याचा आम्ही शोध घेत आहोत.(research shows that unmarried people are associated with a higher risk of death with heart failure)

1,008 रुग्णांवर अभ्यास केला

एक्स्टेंडेड इंटरडिसिप्लिनरी नेटवर्क हार्ट फेल्युअर (E-INH) अभ्यासाच्या या पोस्टहॉक विश्लेषणाने क्रॉनिक हार्ट फेल्युअर असलेल्या रुग्णांमध्ये वैवाहिक स्थितीची प्रासंगिकता तपासली. E-INH अभ्यासामध्ये 2004 ते 2007 दरम्यान रुग्णालयात दाखल झालेल्या 1,022 हृदयविकाराच्या रुग्णांचा समावेश होता. वैवाहिक स्थितीबद्दल माहिती देणार्‍या 1,008 रुग्णांपैकी 633 (63 टक्के) विवाहित आणि 375 (37 टक्के) अविवाहित होते. ज्यात 195 विधवा, 96 कधीच विवाहित नाहीत आणि 84 विभक्त किंवा घटस्फोटित होते.

यापैकी, कॅन्सस सिटी कार्डिओमायोपॅथी प्रश्नावली, विशेषतः हृदयविकाराच्या रुग्णांसाठी डिझाइन केलेली प्रश्नावली वापरून जीवनाची गुणवत्ता, सामाजिक सीमा आणि स्वयं-कार्यक्षमता मोजली गेली. सोशल थ्रेशोल्ड म्हणजे हृदयविकाराची लक्षणे रुग्णांच्या सामाजिक संवाद साधण्याच्या क्षमतेवर किती प्रमाणात परिणाम करतात.जसे की छंद आणि मनोरंजक क्रियाकलापांमध्ये वेळ घालवणे किंवा मित्र आणि कुटुंबाला भेटणे. रुग्ण आरोग्य प्रश्नावली (PHQ-9) वापरून उदास मनःस्थितीचे मूल्यांकन केले गेले.

10 वर्षात 67 टक्के रुग्णांचा मृत्यू झाला

एकूणच जीवनाचा दर्जा किंवा उदासीन मनःस्थिती या संदर्भात विवाहित आणि अविवाहित रुग्णांमध्ये कोणताही फरक नव्हता. अविवाहित गटाने विवाहित गटापेक्षा सामाजिक सीमा आणि स्व-कार्यक्षमतेवर वाईट कामगिरी केली. 10 वर्षात 679 (67 टक्के) रुग्णांचा मृत्यू झाला. विवाहित गटाच्या तुलनेत विधवा रुग्णांना मृत्यूचा धोका सर्वाधिक होता.

डॉ. केरवागेन म्हणाले की , विवाह आणि दीर्घायुष्य यांच्यातील संबंध हृदयविकाराच्या रुग्णांसाठी सामाजिक समर्थनाचे महत्त्व दर्शविते. हा विषय साथीच्या आजाराच्या काळात सामाजिक अंतरासह आणखी संबंधित बनला आहे. शिक्षण महत्त्वाचे आहे. परंतु आरोग्य पुरवठादारांनी रुग्णांच्या स्वत:ची काळजी घेण्याच्या क्षमतेवर विश्वास निर्माण करणे देखील आवश्यक आहे. आम्ही एका मोबाईल हेल्थ अॅप्लिकेशनवर काम करत आहोत जे हृदय रुग्णांना त्यांच्या प्रकृतीच्या दैनंदिन व्यवस्थापनात मदत करेल अशी आम्हाला आशा आहे.